Imię Ninoczka chyba się odmienia??

Pozdrawiam

Obecnie zjawisko oddolnego spontanicznego kultu to już chyba przeważnie nic więcej niż krótkotrwały internetowy flash mob. Rynek przyswoił i spieniężył mechanizmy, które niegdyś działały za garść dolarów. Znaki czasu: ComiCon ze święta pasjonatów, bogatych głównie duchem, zmienił się w wielobranżowy festyn konsumpcji, a otaku, jak pisze etosowy nerd Patton Oswalt, można dziś zostać za jednym kliknięciem.

Przed tą istotną zmianą z początku XXI wieku kultowe były i „Gwiezdne wojny”, i „Dziwolągi”, i „Kret”, a nawet „Obywatel Kane”. Dziś co najwyżej (ale czy na pewno?) „Drive”, wokół którego narasta celebra pod tytułem „kochamy ten film (a zwłaszcza Ryana), ale establishment (Akademia) nie pozna się na rzeczy”. To dobre kino zresztą.

Istotą kultowości jest parareligijna otoczka: a to, oprócz ekstazy i żarliwości w głoszeniu Słowa, także rzeczy społecznie trwałe: powtarzalny rytuał, o którym pisałaś, i cementująca komunia. Rzeczy prawie niemożliwe w krajobrazie po rewolucji z mobile devices. Kto z nas w ogóle przegląda archiwa tumblra / facebooka / twittera? Tyle przedawnionej i już-zapomnianej treści zalega na serwerach kultury, że łatwiej jest coś opublikować na nowo, niż przypomnieć. Tymczasem kult rozpamiętuje, żywi się ciągłością i nie szuka poklasku na serwisach społecznościowych. Jest – jak sugerujesz na koniec – głębią wieloletniego przywiązania, a nie ilością followersów w danym momencie dnia.

Internet był sprzymierzeńcem kultu, ale to było przed powtórnym przyjściem Steve’a Jobsa. Dzisiaj może się to wydać symboliczne, ale łabędzi śpiew kina kultu przypada, jak sądzę, na lata premiery Ipoda: to filmy takie jak „Fight Club” i „Donnie Darko”, które żyły życiem po życiu bez wiedzy i wsparcia Systemu. Dzisiaj co najwyżej ten czy inny tekst „goes viral”, ale z tego nie wyrasta żaden trwały ruch, nie akumuluje się żadna wartość dodana (poza szybko realizowanym zyskiem korpo-dostawców „kontentu”). Puenta: zamiast zajeżdżonej na śmierć kasety VHS – instant streaming, zamiast „oddychającej” Wspólnoty – Masa i jej konwulsyjne zrywy. Dobrze, że chociaż można się cieszyć i tym.

P.S. Kaznodzieja tryb off